اگر بخواهیم ساده و قابل فهم توضیح بدهیم، مینی چیلر یا چیلر خانگی در واقع نسخه کوچکتر و جمعوجورتری از چیلرهای صنعتی است که برای استفاده در خانهها و آپارتمانها طراحی شده است. این دستگاه معمولاً در فضای بیرونی ساختمان مثل پشتبام، حیاط یا تراس نصب میشود و وظیفهاش تولید آب سرد و ارسال آن به فنکویلهای داخل واحد است. فنکویلها دستگاههایی هستند که با دریافت آب سرد از چیلر، هوا را خنک کرده و به فضای داخلی منتقل میکنند. داخل هر فنکویل یک لوله مسی (کویل) و یک فن قرار دارد؛ فن، هوا را از روی کویل عبور میدهد و باعث کاهش دمای آن میشود، در نتیجه هوای خنک و مطبوعی در تابستان در اختیار دارید. این فنکویلها در مدلهای مختلفی مثل سقفی، دیواری یا زمینی تولید میشوند تا با هر نوع دکوراسیون و معماری هماهنگ باشند.
مینی چیلر یا چیلر خانگی برای چه متراژی مناسب است؟
چیلر خانگی معمولاً برای واحدهایی با متراژ بالای ۱۵۰ متر مربع توصیه میشود. اگر فضای شما بین ۱۵۰ تا ۳۰۰ متر باشد، مینی چیلر گزینهای مناسب است. برای فضاهای بزرگتر از ۳۰۰ متر، بهتر است از چیلرهای مرکزی استفاده شود. یکی از مزایای مهم چیلر خانگی نسبت به سیستمهایی مثل داکت اسپلیت این است که میتوان برای هر اتاق یا سالن یک فنکویل جداگانه نصب کرد. این یعنی کنترل دمای هر فضا کاملاً مستقل است و هر فرد میتواند دمای دلخواه خودش را تنظیم کند. در حالی که در داکت اسپلیت، یک دستگاه مرکزی در سقف نصب میشود و با کانالکشی، هوای سرد یا گرم را به تمام بخشها میفرستد و همه فضاها همزمان با هم تهویه میشوند.
تفاوت در مصرف انرژی داکت اسپلیت و مینی چیلر
در سیستم داکت اسپلیت، چون همه اتاقها به یک واحد مرکزی متصلاند، امکان تنظیم دمای جداگانه وجود ندارد. این موضوع نهتنها باعث کاهش آسایش ساکنین میشود، بلکه مصرف انرژی را هم بالا میبرد. چرا؟ چون ممکن است در برخی اتاقها کسی حضور نداشته باشد، اما سیستم همچنان آنها را خنک یا گرم کند، یعنی انرژی بیهوده مصرف شود. اما در سیستم چیلر خانگی، فقط فنکویلهایی که روشن هستند انرژی مصرف میکنند. اگر اتاقی خالی باشد، کافیست فنکویل آن را خاموش کنید. این ویژگی باعث میشود مصرف انرژی دقیقاً متناسب با نیاز واقعی باشد و از اتلاف جلوگیری شود.
تفاوتهای چیلرهای تراکمی و مینی چیلر یا چیلر خانگی
وقتی صحبت از سیستمهای سرمایشی پیشرفته میشود، یکی از مهمترین تفاوتها بین چیلرهای بزرگ و مینی چیلر یا چیلر خانگی، نوع کمپرسوری است که در آنها به کار میرود. مینی چیلرها به دلیل ظرفیت پایینتر، معمولاً از کمپرسورهای اسکرال یا گاهی روتاری استفاده میکنند. کمپرسورهایی که هم کممصرفاند و هم عمر طولانیتری دارند. در مقابل، چیلرهای تراکمی با ظرفیت بالا، بسته به نیاز پروژه، ممکن است از کمپرسورهای پیستونی، اسکرو یا حتی سانتریفیوژ بهره ببرند که هرکدام ویژگیهای خاص خود را دارند.
یکی دیگر از تفاوتهای مهم بین این دو سیستم، نوع کندانسور آنهاست. کندانسورها وظیفه خنک کردن گاز مبرد را دارند و این کار را یا با جریان هوا یا با آب انجام میدهند. در چیلرهای آبی، برای خنکسازی از آب برج خنککننده استفاده میشود، اما در مدلهای هوایی، فنها این وظیفه را بر عهده دارند و نیازی به مصرف آب نیست. مینی چیلرها معمولاً از نوع هوا خنک هستند، یعنی با فنهای داخلی خودشان گاز را خنک میکنند و نیازی به برج خنککننده ندارند. همین ویژگی باعث میشود که بتوان آنها را به راحتی در فضای باز مثل پشتبام یا حیاط نصب کرد.
تفاوت در ساختار مینی چیلر یا چیلر خانگی و چیلرهای تراکمی
از نظر اجزای تشکیلدهنده، شباهتهای زیادی بین چیلرهای تراکمی هوایی و مینی چیلر یا چیلر خانگی وجود دارد. اما یک تفاوت مهم این است که در چیلرهای بزرگ، پمپ آب سرد و منبع انبساط بهصورت جداگانه نصب میشوند، در حالی که در مینی چیلرها این قطعات بهصورت یکپارچه داخل دستگاه تعبیه شدهاند. این موضوع باعث میشود نصب مینی چیلرها سادهتر و جمعوجورتر باشد. همچنین چیلرهای بزرگ معمولاً به تجهیزات جانبی بیشتری مثل برج خنککننده نیاز دارند که هم فضای بیشتری اشغال میکند و هم هزینه نهایی را بالا میبرد. در مقابل، مینی چیلرها با حذف این تجهیزات، گزینهای اقتصادیتر محسوب میشوند.
سخن پایانی
در نگاه اول شاید مینی چیلرها کممصرفتر به نظر برسند، اما اگر بخواهیم چند واحد مسکونی را با چند مینی چیلر تجهیز کنیم، مجموع مصرف برق آنها از یک چیلر مرکزی بیشتر خواهد بود. بنابراین اگر پروژهای بزرگ در دست دارید، استفاده از یک چیلر مرکزی میتواند از نظر مصرف انرژی بهصرفهتر باشد.
